زندگی

زندگی را رودی ببین که بر بستر زمان جاری است .

در ساحل این رود بایستی نه کنجکاو بود و نه نگران.

به خس و خاشاک گذشته ات نگاه کن که بر خاطراتت شناورند و می آیند و می روند،

درست مانند حوادثی که در روزنامه ها می خوانی .

از آنها منتزع شو و نسبت به آنها بی تفاوت باش.

یادت باشد که هیچ چیز مهم نیست فقط باش .

آن گاه انفجاری رخ خواهد داد ، معجزه شکفتن در خویش .

زورق آوازهای ما در انتهای روز ما را به آنسوی ساحل خواهد برد ، به جایی که از آنجا

می توانیم همه کس و همه چیز را ببینیم.

فلسفه نمی تواند خارش های پرسشهایت را مداوا کند

 برعکس آنها را بیشتر هم می کند.

متواضعانه و در حیرت زندگی کن ،

 دل آسوده باش بدان که سرمست خواهی شد.