بی قانونی، سادیسم، استاد، دانشگاه، من و ...

عجب جاییه این دانشگاه! یک روز در میان پنج تا امتحان میدیم چون دانشگاه کلاس خالی نداره بریم توش امتحان بدیم. مراقب ندارن به جاش مستخدمین دانشگاه رو میارن! اصلا اینا رو ندید میگیرم. سر جلسه ی امتحان طرف میخواد بره دستشویی میگن باید شرایط اون نفر رو بررسی کنن!!! آخه این یعنی چی؟ سر کنکور هم اینطوری نبود به خدا!!!! امتحان ریاضی مهندسی دادیم استاد میخواست نمره ها رو بزنه، از استاد پرسیدیم نمره ها خوب بوده؟ کلی گله کرد که امتحان آسون بوده و این چه نمره هاییه و فلان و ...! بعد میگه میانگین بچه ها 50 بوده از 100 نمره. بعد یکی از انسان هایی  که فوق تخصص جویدن کتب دانشگاهی داره از استاد پرسید: استاد نمره ی کامل هم داشتیم؟ استاد هم گفت: نه، ولی یک نفر 97 از 100 شده. کلاس تموم شد. با یکی از دوستام سوار سرویس دانشگاه شدیم. قرار شد استاد تا ظهر نمره ها رو بزنه. برگشتم به دوستم گفتم عجب آدم فلان فلان شده ای هستا، تو رو خدا نگاه کن آخه 97 از 100 خیلی نامردیه. نمره ی منی که خوب نشدم رو خیلی بد جلوه میده و فلان. خلاصه بعد از یک ساعت یکی از بچه ها زنگ زد گفت 97 شدی!!!! یعنی مونده بودم چی بگم! همشون برگشته بودن میگفتن تو خیلی فلانی( این فلان ها رو اصلا بعضی هاشو نمیشه بیان کرد) عجب آدمی هستی تو و از این جور چیزا! از اون ور یک درسی داشتیم به اسم معادلات. شب امتحان داشتم واسه هم اتاقی هام توضیح میدادم. در حالی که تمام سؤالات رو حل کرده بودم شکی نداشتم نمره ی بالایی میگیرم یکی از بچه ها گفت 9.5 شدی! عجیب بود یکی از بچه ها که 7 شده بود یکی دیگه رو جای خودش فرستاده بود پیش استاد، استاده هم برگشته بود گفته بود به خاطر همین که تا اینجا اومدی بهت میدم 11. من که مطمئن بودم حتی نفهمیدم که باید اعتراض کنم. امسال فهمیدم دانشگاه جاییه که باید علاوه بر درس خوندن، شانس خوبی هم داشته باشی.

جدا از این ها 90% استاد های دانشگاه مشکل روحی دارن. باور کنید این آمار، نسبتا دقیقه!